طلوعی دیگر(باید زیست)

زندگی

bayad-zist — Mon, 18 Aug 2008 17:35:18 GMT

(( این وبلاگ یک ساله شد))

یکسال گذشت سالی که پر بود از خاطرات خوب با شما بودن .دوستان زیادی در دنیای مجازی محبت کردن و دستان سرد من و به گرمی فشردن.و با محبت های بیکرانشون مشوق من در ادامه این راه (وبلاگ نویسی)بودن اعضای ستاد(!!!!!) فریبا ،فرشیده ،مرضیه ،سبا،سعید،کیانوش،مسعود،رضا تهرانی و امید.

دوستان دیگرم علی نق نقو ،پروانه ،سعیده،علی ،دختر آریایی،افسانه،نیلسا،علی جوکار،نیلوفر نوه ی گلم ،خورشید خانم،مهدیه،سیمین،هومن،نسترن،صدف،سارگل،نگار، مریم ،مرجان ،ونوس،لیلا،هکر،رهگذر، امین روزنامه نگاری از تبریز،نیما،غزال،محسن،الهه،سحر،اقلیما،عسل،بانوی ایرانی ،پیر پسر،باران،ساحل،...که همگی برام عزیز هستن و من محتاج نظرات اونها.

((برای دیدن آدرس وبلاگ اکثر این دوستان میتونید به لینکدونی این وبلاگ مراجعه کنید))

دوستای دیگه ای هم بودن که از نصف راه من و تنها گذاشتن و رفتن که هر جا هستن براشون آرزوی سلامتی میکنم .

و تمامی کسانی که ذهن پیر و فرسوده ی من یاری نکرد تا اسم اونها رو به یاد بیارم و از همه شون تشکر کنم.

این اولین آپ من بود که برای دومین بار تو این وبلاگ ازش استفاده میکنم .

زندگی واژه ی کاملاآشنایی است که تمام انسان ها هر یک بنا به مصلحت خود آنرا توصیف کرده اند راستی معنی کامل زندگی چیست ؟زنده بودن چه معنایی دارد و به چه خاطر ما زنده ایم و برای زنده ماندن مبارزه میکنیم؟؟؟

بعقیده من دنیا جنگلی بیش نیست که دراین جنگل هر که قدرت بیشتری داشته باشد راحت تر وآسوده تر به زندگی می پردازد. اما زندگی لحظه ایست که غبار از آئینه می روبی ،زندگی کاشت و داشت و برداشت است امید به زندگی اینست که صبح را با سلامی آشنا با دیگران می پیوندی ،چاروق به پا کشیده به مصاف کار و تلاش می روی وشب را با تنی خسته به تکرار به فردا گره میزنی پس تا شقایق هست زندگی باید کرد سهراب می گوید :زندگی آبتنی کردن در حوضچه ی اکنون است.پس زندگی فرایند تمامیت یافته ایست که در آن وجد و سرور بی اندازه ای نهفته است ............

تا خواستم از زندگی بنویسم ابتدا ابهام عجیبی وسپس صدها واژه و عبارت چون رنج و شادمانی ،تبعیض و تفاوت ،شانس و غرور وخجالت ،مهر و کینه ،بام تا شام، کم و زیاد، حق و حقیقت ،تولد و مرگ،... بر کاغذ نشست .و عاقبت نوشتم دوست عزیز نباید زیاد سخت گرفت،چرا که زندگی تنها امید است ،به قول سهراب :

روزگارم بد نیست ،تکه نانی دارم ،خرده هوشی،سر سوزن ذوقی و خدایی که در این نزدیکیست. همینقدر که امروز بگذرد وفردایی برسد به امید تحولی تازه که هیچگاه تحقق نمی یابد و تحولی به وجود نمی آید ولقمه نانی نیز با هزار زحمت ودردسر به دست می آوریم وچرخه ی تکرار روز های سال را می گذرانیم نامش را زندگی نهاده ایم.

{خدایا مردم از پس زندگی کردم به این ذلت}

به نام آنکه ذکر نامش آرامش قلبم است و یادش مایه آرامش دل خسته ام تقدیم به روح خالص بشری به امام عصرم

bayad-zist — Sun, 10 Aug 2008 04:46:18 GMT

سلام کردن گاهی چه سخت است. آغاز کلام و ادامه اش گاهی به دشواری انتهای آن است . آن زمان که دلداده ای ، شیدا و معشوقت را لحظه ای یافته ای تا زبان به ستایشش بگشایی و دردهای نگفته ی دلت را به او بگویی چه سخت است حکایت آن لحظه همان یک بیت است که میگفت

گفته بودم چوبیایی غم دل با تو بگویم چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

راست میگویند نامت چنان غم زدایی میکند که همه ناگفته ها همه دلتنگی ها همه خستگی ها میرود و شوق با تو بودن می آید.مهربانم از پشت کدام افق می آیی از کدام سمت آسمان می آیی؟

کاش می دانستم تا در همه ی این روزها که بوی رنگ خاکستری می دهد چشم به محل ورودت بدوزم و به سپیدی وعده داده شده تو دل خوش کنم .نازنینا صدای مرا از سیاه چال دنیا می شنوی من همان بشر خسته ام من از جنس همین آدمهای امروزیم همین آدمها که هر روز رنگ عوض میکنند حتی آفتاب پرست هم چنین قدرتی ندارد. تنها امید بشر نمیدانم فردا چه رنگیست.

کاش فردا رنگ تو باشد

کوچک که بودم پدر بزرگ می گفت : آن زمانی که برادر به برادر رحم نکند. آن زمان که بوی خون مظلوم عالم را پر کند .آن زمان که اشک یتیم شام شبش شود .آن زمان که دست های دوستی تبدیل به خنجر خیانت شود

مردی از تبار نور می آید که در دستهای مهربانش دوستی و محبت و لحن کلامش دنیای آرامش است آیا هنوز وقت رسیدن نیامده است ؟؟؟؟؟یعنی هنوز هم باید در این تیرگی مطلق دست و پا بزنیم یعنی باز هم باید صبر کرد ؟

پدر بزرگ می گفت وقتی تو بیایی همه دنیا غرق در عدالت و مهربانی است

کاش آنروز باشم که تو را ببینم

کاش جمعه های انتظار به پایان برسد و به جای صدای بمب ها صدای انا المهدی تو در جهان طنین انداز شود مهدی جان جهان در انتظار عدالت است و عدالت در انتظار تو بیا و مرحمی برای قلب های خسته ی بشر باش کاش فردا رنگ تو باشد

مهدیا آمدنت بسیار دیر شده دیگر طاقت انتظار کشیدن نداریم هجران تو بسیار طولانی شده دیگر طاقت دوری نداریم .موعود !می دانم خودت هم از اینکه به انتظار فرج هستی مضطرب شده ای و به انتظار ظهوری،اما مولایم خود دعا کن،چرا که دعای ما گنهکاران به درگاه حق مقبول نمی افتد ای کاش هرچه زودتر خدا اذن دهد تا پای در رکاب نهی تا ظالمان بیش از این گستاخ نشوند و مظلومان مغموم تر !

ای کاش زودتر لحظه ی زیبای ظهور فرا رسد.!!!!!!!!

ای کاش...؟

مو لایم !مهدیا! همه می گویند عاشق تو اند و از سربازان تو و در هنگام قیام تنها نیستی .آیا به راستی در بین آنها چند هارون پیدا میشود . که سر از پای نشناخته و جان را هدیه ی عشق جانانه کند!

به راستی که تو به حق می گفتی عده ای بسیار قلیل اند یارانی که عاشقانه سر شان را هدیه به عشق تو می کنند و بی پرسشی سر به فرمان تو می نهند. تو می آیی تو در یک روز بارانی می آیی و قلبهامان را از نور عشق آکنده می سازی.

تو می آیی و در همه ی باغچه ها گل بنفشه میکاری وبهار را به خانه ها می آوری. تو می آیی و عاشقی را برای ما معنا میکنی.واز عدالت و صلح سخن میگویی .تو می آیی و ظالمان را کیفر داده و داد مظلومان را میستانی وشب را از قلمرو نور بیرون می رانی .

تو را چشم در راهیم .

هر روز و هر شب به بیکرانه ی افق چشم می دوزیم و هر گر دی که از دور بر می خیزد با خود می گوئیم شاید تویی که می آیی . شاید این مرکب توست . تو می آیی وپرچم عدالت رابر بلندترین بام دنیا به اهتزاز در می آوری و جهان را پر از عدل و داد و ندای توحید میسازی.تو می آیی تا مر همی باشی بر دلهای خسته وشکسته وکلیدی باشی برای در های بسته...

میلادت بر همه ی دوستدارانت مبارک باد

bayad-zist — Tue, 05 Aug 2008 09:31:18 GMT

سلامتی سه تن عفت،ناموس،وطن
سلامتی خیار نه بخاطر خودش بخاطر حرف آخرش یار
سلامتی گاوبخاطر اینکه نمیگه من میگه ما
سلامتی سگ نه بخاطر خودش بخاطره وفاش
سلامتی کرم خاکی نه بخاطر کرم بودنش بخاطر خاکی بودنش
سلامتی پرچم چون سه رنگه عشق دو رنگه رفیق یک رنگه
سلامتی دیوار که مثل بعضی رفیقا پشت آدمو خالی نمی کنه(سه بار بخوان که یادت نره....با توام)
سلامتی انار نه بخاطرش قرمزیش نه بخاطر دون دون بودنش بخاطر تاج بالا سرش
سلامتی خودمو خودت
سلامتی هرچی نامرده که اگه نبودند هیچ وقت مردم آدم نمی شدند(سه بار بخوان یادت نره..)
سلامتی سه کس

سلامتی باغچه که گلش شما باشید خارش ما باشیم (با شما نیستمااااا)
سلامتی خودمو خودتو خودشو خودش(اینم همینطور)
وسلام ./

دوست داشتن چه رنگیه ؟

bayad-zist — Thu, 31 Jul 2008 22:17:18 GMT

تقدیم به کوچکترین عضو ستاد مرضیه عزیز .... تولدت مبارک

سیب قرمزه . خورشید زرده . آسمون آبیه . برگ سبزه . ابر سفیده . سنگ قهوه ایه .

چیزای زیادی تو دنیا وجود داره . آدمای زیادی توی دنیا زندگی می کنن . رنگ های زیادی هم توی دنیاست و هر کدوم شکل مخصوص خودشو داره . گل هایی که تو یه باغ هستن رنگ های مختلفی دارن با این حال اونا با همدیگه خوشبختن . پرنده های جنگل رنگ های مختلفی دارن با این حال با همدیگه خوشبختن . تو دنیای ما آدما رنگ های مختلفی دارن اما اونا فقط گاهی با هم خوشبختن . رنگ ها مهم هستن چون دنیای ما رو قشنگ تر می کنن اما مهمتر از رنگ ها اون چیزاییه که ما احساس می کنیم و فکر میکنیم و در نهایت انجام می دیم . رنگ روی هر چیزیه ولی احساس در درون چیزهاست . رنگ چیزیه که با چشم می بینیم اما دوست داشتن چیزیه که با قلب احساس می کنیم .

سعید - فریبا - فرشیده - کیانوش - غروب - امید - رضا - سبا - مسعود

تقدیم به آقایون تازه داماد

bayad-zist — Sat, 26 Jul 2008 21:05:18 GMT

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

یه بار اومدیم به یاد ایام نوجوانی از خودمون عشقولانه در وکنیم .ولی انگار به ما نیومده .آخه یکی نیست بهم بگه بابا سر پیری و معرکه گیری .تو که پات لب گوره چرا از عشق مینویسی .اما نمیدونه که عشق پیری گر بجنبد سر به رسوایی زند .به دستور فرمانده ء ستاد آپ و عوض میکنم .اما یکی بهم بگه با این دل عاشق چه کنم.

(بنام آنکه دل پروانه ی اوست)

از :فرماندهی گردان دلها ویادها

به:سربازان تازه داماد

موضوع:اسلحه شناسی

مادر زن اسلحه ایست هجومی که با عیال مربوطه حمل

میشود .این سلاح کالیبر ندارد وفشار جوی نیز هیچ

تاثیری بر آن نمی گذارد .با آتش سخن چینی عیال و

همسایه ها مسلح وبا کتک زدن داماد خنک

میشود .تنهاسلاحی است که عقب نشینی ندارد و طول

آن با سر نیزه ۱.۹۵ و با چوب ۲.۸۵ میباشد.از متعلقاتش

میتوان زیور آلاتش را نام برد .اما برد مفید این سلاح

انتقال داماد از خانه به بیمارستان ،برد موثر آن انتقال

داماد از خانه به تیمارستان و برد نهائی آن انتقال داماد

از خانه به گورستان میباشد.به دو حالت تک تیر و

رگبار فحش میدهد،گردش دست او برای کتک زدن داماد

از چپ به راست و از راست به چپ میباشد.در خاتمه

این سلاح مفید نمی باشد و به جوانان عزیز توصیه

میشود از آن دوری کرده و مسائل جانبی را رعایت کنند.///

و من ا... توفیق

از طرف سرجوخه ء ستاد

عاشق عاشق نژاد

دوست خوبم مقدمت مبارک باد

bayad-zist — Thu, 24 Jul 2008 21:19:18 GMT

باور کن ...

باور کن که هر شکست مقدمه وپلی است برای پیروزی ...

باور کن که شهامت قبول شکست نیز آغاز راهیست برای رسیدن به موفقیت...

باورکن که باور شکست تلخ بازم شروع يه مبارزه است...

شاید تمامی زندگی ما انسانها به نوعی مبارزه است...

تا حالا ديده بودی کسی که همه ی عمرش رو توی مبارزه باشه!؟

چند روز پيش از يه حرف دلم خيلی گرفت‌ : يکی بهم گفت به همين سادگی... !!!

نمی دونم اين ساده بود !؟ اگه اين ساده بود پس سخت را چطور بايد تحمل کرد ؟؟

گاهی شکستن دلی کمتر از آدم کشی نيست!

شنيديد می گن از صدای سخن عشق نديدم خوشتر... راست می گن صداش خيلی زيباست ولی اگه بشنويش...بعضی ها که اصلا دلشون نمی خواد صداش رو بشنون ... بعضی ها می خوان ولی برای شنيدنش هيچ تلاشی نمی کنن و عده ای هم می خوان و تلاش هم ميکنن ولی هيچ وقت نمی شنون چون کم شدن آدمهايی که بخوان عشق رو فرياد بزنند ... از اين ميترسم که عشق چند صباح ديگه مثل خيلی چيزا که فراموش شد از ياد بره ... نميدونم اون موقع اسم لرزيدن دل رو چی ميزارند؟ اسم از خود گذشتن ها و درد کشيدن ها رو چی ميزارن ... اصلا شايد تا اونموقع ديگه اين واژه ها معنی نده و جاش رو داده باشه به تکنولوژی يا بهتره گفت بی عاطفگی...!

سخته يکی بهت بگه ستاره شو بچينمت

يه کم که بگذره بگه ، ديگه نيا ببينمت !

بهانه هايم را نخوان ولی می نويسم ، نه برای تو ، برای خودم :

بذار يواش شروع کنم ، سلام گلم ، هم نفسم

آرزوهام راضی شدن ، ديگه بهت نمی رسم

ديگه باورم شده همه چيز ... خيالت راحت باشه ...اين خيسی گونه هام هم ديگه اسمش دلتنگی نيست ، نميدونم اسمش رو ميشه چی گذاشت ولی يه چيزی شبيه آخر قصه ها يی که تا آخرين خطش تصور نمی کردی اينطوری تموم بشه ولی يه دفعه می بينی نوشته پايان... ولی اونم قشنگه مگه نه؟خودت ميدونی از نظر من هيچی بد نمی شه حتی رسيدن به واژه ی پايان ! گلايه نمی کنم ، بازم می گم شکرت... اونی که اين سرنوشت رو نوشته هر چی باشه بيشتر از تو دوستم داره ... آخ ببخشيد يادم رفته بود که تو منو دوست نداشتی!!!

سکوتم از رضايت نيست دلم اهل شکايت نيست!

راضی نيستم ولی آدم که نبايد هميشه راضی باشه . درسته از اين صفحه تقدير دلم گرفته ولی خوب هنوز دارم برگ هايی رو که دلم رو خوش می کنن ! تو اين مدت نبودت ياد گرفتم دلم رو به همون برگ ها پيوند بزنم . صفحه های تو رو هم پاره نکردم ولی گذاشتمشون کنار!

نه تبعیدشون کردم به یه جای دور از دسترس. اينطوری بهتره ... خودت خواستی مگه نه؟

چه سخته خنجر از دست دوست خوردن ودم نزدن

حرف آخر‌ :

نرنجم که با ديگری خو کنی

تو با من چه کردی که با او کني!؟

bayad-zist — Sat, 12 Jul 2008 16:45:18 GMT

مسعود عزیز، بهار حضور متینت خجسته

گویند که هر انسانی بر این خاک تصویری ست مجسم از مفاهیم الهی مجرد که زمینیان راست نمودی محقق

حال ما را عزیزی ست مسعود، شکرمان به درگاه حق شود مقبول که زحسن وجودش گشته ایم مشعوف

اوست از فرشتگان سمائی برتر، پرتوی مهر در قبالش کهتر و گل های جنت ز جمالش پرپر

دریای زلال سرشتش عمیق، تار و پود ابریشمین باطنش نجیب و سرای فطرتش زیباترین جمیل

دیدار او لذت اوج پرواز پرندگان، آغوش گرمش مامن امن پناهندگان و اوست نمود لطافت پرهای فرشتگان

مرضیه، سبا/ سعید، کیا، غروب، امید و رضا

خسته شدم...

دیگه خسته شدم از این همه دروغ،دورویی،ریا ،نامردی و...

کوچیکتر که بودم همه میگفتن قشنگی زندگی رو ببین .بدیها گذراست .منهم با

خودم قراری گذاشتم که حالاخسته شدم از اون قراری که یه روزی تو عالم بچگی با

خودم گذاشتم و بیشتر از نصف عمرم با خودم یدک کشیدم .

خسته شدم از نادیده گرفتن اون همه بدی و از اینکه کاههای خوبی رو

کوهی ببینم .

دیگه عالم اون تخیلات فانتزی هم جواب نمیده انگار .

دیگه نمی تونم حتی خودم رو گول بزنم .

دیگه کوچکترین حوصله ، اعصاب یا انگیزه ای واسه دور کردنِ این حسِ نفرت

از خودم ندارم .

حتی حسِ ترحم یا دلسوزیم هم کمکی نمی کنه .

دیگه نمی خوام درک کنم .

دیگه نمی خوام هیچ تلاشی بکنم که هیکل زشتِ این واقعیت رو با یه

لباسِ خوشگل و خوش بُرِش بپوشونم .

می دونم بدترین و آسیب زننده ترین راهیه که می تونم انتخاب کنم ،

منظورم آسیب زننده واسه خودمه ، ولی من این راه رو انتخاب نکردم ،

بیشتر از نصف زندگیم یا شاید حتی کلِ زندگیم جنگیدم که اینو نپذیرم !

الان دیگه فکر کنم کم آوردم !

می خوام نفرت بورزم ! نمی خوام ، فکر کنم کار دیگه ای نمی تونم بکنم .

به بن بست رسیدم شاید !

خسته ام ...

بُریدم ...

bayad-zist — Fri, 04 Jul 2008 06:05:18 GMT

اگه برای دنیا یه دونه ایه، برای ما یه دنیایی

فرشیده ءعزیز تولدت مبارک

کدامین هدیه را به قلب مهربانت تقدیم کنیم که خود گنجینه ی زیبایی های عالمی؟ ای شیرینی لطیف ترین سرود طبیعت، چگونه خدا را برای چنین بخشش رنگینی شکر گوییم؟ ای ظرافت تپش قلب چکاوک، تو را بر رفیع ترین قله ی احساسمان قرار داده و با تمام وجود فریاد بر می آوریم که روشن ترین فرداها تقدیم تو باد.

گل غنچه کرد و غنچه شکفت و خداوند در بهترین روز تاریخ زیباترین هدیه اش را به ما داد. کودکی که اکنون تنها استاد شهیر و فرهیخته ی ستاد ماست. آری فرهیخته فرشیده را میگوئیم که از نوادر روزگار است و ما به همین مناسبت شعری بهر ایشان سروده ایم بس وزین:

یه توپ دارم قلقلیه

همیشه کثیف و گلیه

میندازم هوا زمین می ره

یه راس تو زیر زمین می ره

من این توپو نداشتم

از بس که داد کشیدم

تو سر خودم کوبیدم

شیطون ازم ترسیده

این توپو برام خریده

"این شعر به همراه گلی ترین توپ دنیا تقدیم تو باد"

مرضیه...سبا/ غروب... امید... رضا و مسعود

بنام آنکه ما را رایگان و بی منت آفرید

bayad-zist — Sun, 22 Jun 2008 18:18:18 GMT

با عرض پوزش از همه ی دوستان عزیزم این وبلاگ تا برگشتن مسعود عزیز دوست و هم ستادیه بسیار عزیزم آپ نمی شود .از همه ی دوستانی که در این مدت شرمنده ام میکنند عرض کنم تا اومدن مسعود عزیز از سر زدن و کامنت گذاشتن معذورم .امیدوارم که متهم به بی توجهی نباشم .

تقدیم به تمامی مادران ایران زمین

وقتی بر گذشته ی خود مینگرم وجودی پر ارزش بر لحظات زندگی کودکی ام نقشی جاودانه زده است .این چهره ی ملکوتی مادر است که در جای جای زندگیم با قامتی سر افراز ایستاده ... عزیز من ای مادرم ،ای اقیانوس بی انتها ،همیشه میگفتی که بودنت در بودنم خلاصه میشود .چگونه در وصف ایثارگریهایت بسرایم که نه قلم را یارای نوشتن است و نه زبان را یارای بازگویی محبت تو .با من چون دوستان دیرینه سخن میگویی ...

من از حلاوت و شیرینی سخنانت لذت میبرم .گفتی که همیشه در راهی که حق است قدم بردارم و من به گوش جان شنیدم ،غزل چشمانت لبریز از مهر است و مهربانی در برابر قلب پر عطوفت تو گمنام بوده است .

مادر ای مهربان وای بیقرار لحظه لحظه ی زندگیم چگونه میتوان حتی لحظه ای از راز و نیازت را با او که ناظر اعمال و رفتارم بوده فراموش کنم .آنزمان که از خدا میخواستی تا در کوره راه های زندگی مرا یاری کند ومشعل فروزان لحظات تاریکم گردد ...

مادرم تلخی روزگار را کشیده ای وآنرا به حلاوت و شیرینی یک تجربه برایم تبدیل کردی.صدای پای تو سکوت تلخ و تنهایی هایم را در هم میشکند ،از قامت افراشته ی توست که سرو ها ی سر به فلک کشیده ایستادگی را به ودیعه گرفته اند ،مادرم ای سرو قامت من ،ای همدم شبهای بیماریم ،ای مونس لحظه های تنهائیم و ای ...

تا من هستم و نفس هست :

((دوستت دارم ))

روز مادر بر تمامی مادران میهن عزیزم ایران مبارک باد

تقدیم به مسعود عزیز

bayad-zist — Fri, 20 Jun 2008 07:18:18 GMT

تقديم به مهربانترين، خواستني ترين و دوست داشتني ترين

مخلوق آفريدگار

اي تمامي دلبستگي ها، اي معناي همه ي لحظات از دست رفته و

نيامده ي زندگي و اي بيكران ترين درياي محبت به تو و به همه ي

خوبي هايت عادت كرده ايم.

اي تنها دليل براي طراوت وجود خسته، اي عمق سبزترين نگاهها و

اي زلال معصوم، تو را با تمامي احساسمان عجين ساخته ايم و

اكنون حتي يك لحظه نبودنت دردي طاقت فرسا را برايمان به

ارمغان مي آورد.

اي كه هميشه آغوشي از عشق در كوله بارت پنهان داري، اي كه

طلوعي تازه در ميان اين غروب هاي پي در پي تكرار هستي و اي

كه طعم شيرين نامت را همواره به همراه مي آوري، در حجم

سكوت تمامي لحظه هاي دوري تو، ميان حياط دل به انتظار باران

مهرباني ات مينشينيم و صبر مي كنيم تا دوباره در آينده اي نزديك

صداي قدمهاي استوارت را از پشت در خانه ات كه در اعماق قلب و

جانمان قرار گرفته، بشنويم.

((فريبا، فرشيده، سعيد، كيا، غروب، اميد، رضا ، مرضیه و سبا))