(( این وبلاگ یک ساله شد))

دست بانوی ایرانی درد نکنه که این عکس رو به مناسبت یکسالگی وبلاگ برام فرستادن تا بی تزئین برگزار نشه این تولد.حالا یکی هم کیک بخره .خلاصه دوستان بیاین یاری کنین ،،،،،،،،تا ما هم مثل شما وبلاگ داری کنیم .

                                                                     از همه ی شما ممنونم 

یکسال گذشت سالی که پر بود از خاطرات خوب با شما بودن .دوستان زیادی در دنیای مجازی محبت کردن و دستان سرد من و به گرمی فشردن.و با محبت های بیکرانشون مشوق من در ادامه این راه (وبلاگ نویسی)بودن اعضای ستاد(!!!!!)                                                            فریبا ،فرشیده ،مرضیه ،سبا،سعید،کیانوش،مسعود،رضا تهرانی و امید.

دوستان دیگرم علی نق نقو ،پروانه ،سعیده،علی ،دختر آریایی،افسانه،نیلسا،علی جوکار،نیلوفر نوه ی گلم ،خورشید خانم،مهدیه،سیمین،هومن،نسترن،صدف،سارگل،نگار، مریم ،مرجان ،ونوس،لیلا،هکر،رهگذر، امین روزنامه نگاری از تبریز،نیما،غزال،محسن،الهه،سحر،اقلیما،عسل،بانوی ایرانی ،پیر پسر،باران،ساحل،...که همگی برام عزیز هستن و من محتاج نظرات اونها.

((برای دیدن آدرس وبلاگ اکثر این دوستان  میتونید به لینکدونی این وبلاگ مراجعه کنید))

دوستای دیگه ای هم بودن که از نصف راه من و تنها گذاشتن و رفتن که هر جا هستن براشون آرزوی سلامتی میکنم .

و تمامی کسانی که ذهن پیر و فرسوده ی من یاری نکرد تا اسم اونها رو به یاد بیارم و از همه شون تشکر کنم.

این اولین آپ من بود که برای دومین بار تو این وبلاگ ازش استفاده میکنم .

زندگی واژه ی کاملاآشنایی است که تمام انسان ها هر یک بنا به مصلحت خود آنرا توصیف کرده اند راستی معنی کامل زندگی چیست ؟زنده بودن چه معنایی دارد و به چه خاطر ما زنده ایم و برای زنده ماندن مبارزه میکنیم؟؟؟

بعقیده من دنیا جنگلی بیش نیست که دراین جنگل هر که قدرت بیشتری داشته باشد راحت تر وآسوده تر به زندگی می پردازد.  اما زندگی لحظه ایست که غبار از آئینه می روبی ،زندگی کاشت و داشت و  برداشت است امید به زندگی اینست که صبح را با سلامی آشنا با دیگران می پیوندی ،چاروق به پا کشیده به مصاف کار و تلاش می روی وشب را با تنی خسته به تکرار به فردا گره میزنی پس تا شقایق هست زندگی باید کرد سهراب می گوید :زندگی آبتنی کردن در حوضچه ی اکنون است.پس زندگی فرایند تمامیت یافته ایست که در آن وجد و سرور بی اندازه ای نهفته است ............

تا خواستم از زندگی بنویسم ابتدا ابهام عجیبی وسپس صدها واژه و عبارت چون رنج و شادمانی ،تبعیض و تفاوت ،شانس و غرور وخجالت ،مهر و کینه ،بام تا شام، کم و زیاد، حق و حقیقت ،تولد و مرگ،... بر کاغذ نشست .و عاقبت نوشتم دوست عزیز نباید زیاد سخت گرفت،چرا که زندگی تنها امید است ،به قول سهراب :

روزگارم بد نیست ،تکه نانی دارم ،خرده هوشی،سر سوزن ذوقی و خدایی که در این نزدیکیست. همینقدر که امروز بگذرد وفردایی برسد به امید تحولی تازه که هیچگاه تحقق نمی یابد و تحولی به وجود نمی آید ولقمه نانی نیز با هزار زحمت ودردسر به دست می آوریم وچرخه ی تکرار روز های سال را می گذرانیم نامش را زندگی نهاده ایم. 

{خدایا مردم از پس زندگی کردم به این ذلت}                                                                                           

مهدیا آمدنت بسیار دیر شده دیگر طاقت انتظار کشیدن نداریم هجران تو بسیار طولانی شده دیگر طاقت دوری نداریم .موعود !می دانم خودت هم از اینکه به انتظار فرج هستی مضطرب شده ای و به انتظار ظهوری،اما مولایم خود دعا کن،چرا که دعای ما گنهکاران به درگاه حق مقبول نمی افتد ای کاش هرچه زودتر خدا اذن دهد تا پای در رکاب نهی تا ظالمان بیش از این گستاخ نشوند و مظلومان مغموم تر !

           ای کاش زودتر لحظه ی زیبای ظهور فرا رسد.!!!!!!!!

                                  ای کاش...؟

مو لایم !مهدیا! همه می گویند عاشق تو اند و از سربازان تو و در هنگام قیام تنها نیستی .آیا به راستی در بین آنها چند هارون پیدا میشود . که سر از پای نشناخته و جان را هدیه ی عشق جانانه کند!

به راستی که تو به حق می گفتی عده ای بسیار قلیل اند یارانی که عاشقانه سر شان را هدیه به عشق تو می کنند و بی پرسشی سر به فرمان تو می نهند. تو می آیی تو در یک روز بارانی می آیی و قلبهامان را از نور عشق آکنده می سازی.

تو می آیی و در همه ی باغچه ها گل بنفشه میکاری وبهار را به خانه ها می آوری. تو می آیی و عاشقی را برای ما معنا میکنی.واز عدالت و صلح سخن میگویی .تو می آیی و ظالمان را کیفر داده و داد مظلومان را میستانی وشب را از قلمرو نور بیرون می رانی .

                                          تو را چشم در راهیم .

هر روز و هر شب به بیکرانه ی افق چشم می دوزیم و هر گر دی که از دور بر می خیزد با خود می گوئیم شاید تویی که می آیی . شاید این مرکب توست . تو می آیی وپرچم عدالت رابر بلندترین بام دنیا به اهتزاز در می آوری و جهان را پر از عدل و داد  و ندای توحید میسازی.تو می آیی تا مر همی باشی بر دلهای خسته وشکسته وکلیدی باشی برای در های بسته...

میلادت بر همه ی دوستدارانت مبارک باد

سلامتی سه تن عفت،ناموس،وطن
سلامتی خیار نه بخاطر خودش بخاطر حرف آخرش یار
سلامتی گاوبخاطر اینکه نمیگه من میگه ما
سلامتی سگ نه بخاطر خودش بخاطره وفاش
سلامتی کرم خاکی نه بخاطر کرم بودنش بخاطر خاکی بودنش
سلامتی پرچم چون سه رنگه عشق دو رنگه رفیق یک رنگه
سلامتی دیوار که مثل بعضی رفیقا پشت آدمو خالی نمی کنه(سه بار بخوان که یادت نره....با توام)
سلامتی انار نه بخاطرش قرمزیش نه بخاطر دون دون بودنش بخاطر تاج بالا سرش
سلامتی خودمو خودت
سلامتی هرچی نامرده که اگه نبودند هیچ وقت مردم آدم نمی شدند(سه بار بخوان یادت نره..)
سلامتی سه کس

سلامتی باغچه که گلش شما باشید خارش ما باشیم (با شما نیستمااااا)
سلامتی خودمو خودتو خودشو خودش(اینم همینطور)
وسلام ./

سیب قرمزه . خورشید زرده . آسمون آبیه . برگ سبزه . ابر سفیده . سنگ قهوه ایه .

چیزای زیادی تو دنیا وجود داره . آدمای زیادی توی دنیا زندگی می کنن . رنگ های زیادی هم توی دنیاست و هر کدوم شکل مخصوص خودشو داره . گل هایی که تو یه باغ هستن رنگ های مختلفی دارن با این حال اونا با همدیگه خوشبختن . پرنده های جنگل رنگ های مختلفی دارن با این حال با همدیگه خوشبختن . تو دنیای ما آدما رنگ های مختلفی دارن اما اونا فقط گاهی با هم خوشبختن . رنگ ها مهم هستن چون دنیای ما رو قشنگ تر می کنن اما مهمتر از رنگ ها اون چیزاییه که ما احساس می کنیم و فکر میکنیم و در نهایت انجام می دیم . رنگ روی هر چیزیه ولی احساس در درون چیزهاست . رنگ چیزیه که با چشم می بینیم اما دوست داشتن چیزیه که با قلب احساس می کنیم .

سعید - فریبا - فرشیده - کیانوش - غروب - امید - رضا - سبا - مسعود