| تبليغات | X |
مسعود عزیز، بهار حضور متینت خجسته
گویند که هر انسانی بر این خاک تصویری ست مجسم از مفاهیم الهی مجرد که زمینیان راست نمودی محقق
حال ما را عزیزی ست مسعود، شکرمان به درگاه حق شود مقبول که زحسن وجودش گشته ایم مشعوف
اوست از فرشتگان سمائی برتر، پرتوی مهر در قبالش کهتر و گل های جنت ز جمالش پرپر
دریای زلال سرشتش عمیق، تار و پود ابریشمین باطنش نجیب و سرای فطرتش زیباترین جمیل
دیدار او لذت اوج پرواز پرندگان، آغوش گرمش مامن امن پناهندگان و اوست نمود لطافت پرهای فرشتگان
مرضیه، سبا/ سعید، کیا، غروب، امید و رضا
خسته شدم...
دیگه خسته شدم از این همه دروغ،دورویی،ریا ،نامردی و...
کوچیکتر که بودم همه میگفتن قشنگی زندگی رو ببین .بدیها گذراست .منهم با
خودم قراری گذاشتم که حالاخسته شدم از اون قراری که یه روزی تو عالم بچگی با
خودم گذاشتم و بیشتر از نصف عمرم با خودم یدک کشیدم .
خسته شدم از نادیده گرفتن اون همه بدی و از اینکه کاههای خوبی رو
کوهی ببینم .
دیگه عالم اون تخیلات فانتزی هم جواب نمیده انگار .
دیگه نمی تونم حتی خودم رو گول بزنم .
دیگه کوچکترین حوصله ، اعصاب یا انگیزه ای واسه دور کردنِ این حسِ نفرت
از خودم ندارم .
حتی حسِ ترحم یا دلسوزیم هم کمکی نمی کنه .
دیگه نمی خوام درک کنم .
دیگه نمی خوام هیچ تلاشی بکنم که هیکل زشتِ این واقعیت رو با یه
لباسِ خوشگل و خوش بُرِش بپوشونم .
می دونم بدترین و آسیب زننده ترین راهیه که می تونم انتخاب کنم ،
منظورم آسیب زننده واسه خودمه ، ولی من این راه رو انتخاب نکردم ،
بیشتر از نصف زندگیم یا شاید حتی کلِ زندگیم جنگیدم که اینو نپذیرم !
الان دیگه فکر کنم کم آوردم !
می خوام نفرت بورزم ! نمی خوام ، فکر کنم کار دیگه ای نمی تونم بکنم .
به بن بست رسیدم شاید !
خسته ام ...
بُریدم ...
فرشیده ءعزیز تولدت مبارک
کدامین هدیه را به قلب مهربانت تقدیم کنیم که خود گنجینه ی زیبایی های عالمی؟ ای شیرینی لطیف ترین سرود طبیعت، چگونه خدا را برای چنین بخشش رنگینی شکر گوییم؟ ای ظرافت تپش قلب چکاوک، تو را بر رفیع ترین قله ی احساسمان قرار داده و با تمام وجود فریاد بر می آوریم که روشن ترین فرداها تقدیم تو باد.
گل غنچه کرد و غنچه شکفت و خداوند در بهترین روز تاریخ زیباترین هدیه اش را به ما داد. کودکی که اکنون تنها استاد شهیر و فرهیخته ی ستاد ماست. آری فرهیخته فرشیده را میگوئیم که از نوادر روزگار است و ما به همین مناسبت شعری بهر ایشان سروده ایم بس وزین:
یه توپ دارم قلقلیه
همیشه کثیف و گلیه
میندازم هوا زمین می ره
یه راس تو زیر زمین می ره
من این توپو نداشتم
از بس که داد کشیدم
تو سر خودم کوبیدم
شیطون ازم ترسیده
این توپو برام خریده
"این شعر به همراه گلی ترین توپ دنیا تقدیم تو باد"
مرضیه...سبا/ غروب... امید... رضا و مسعود
تقدیم به تمامی مادران ایران زمین
وقتی بر گذشته ی خود مینگرم وجودی پر ارزش بر لحظات زندگی کودکی ام نقشی جاودانه زده است .این چهره ی ملکوتی مادر است که در جای جای زندگیم با قامتی سر افراز ایستاده ... عزیز من ای مادرم ،ای اقیانوس بی انتها ،همیشه میگفتی که بودنت در بودنم خلاصه میشود .چگونه در وصف ایثارگریهایت بسرایم که نه قلم را یارای نوشتن است و نه زبان را یارای بازگویی محبت تو .با من چون دوستان دیرینه سخن میگویی ...
من از حلاوت و شیرینی سخنانت لذت میبرم .گفتی که همیشه در راهی که حق است قدم بردارم و من به گوش جان شنیدم ،غزل چشمانت لبریز از مهر است و مهربانی در برابر قلب پر عطوفت تو گمنام بوده است .
مادر ای مهربان وای بیقرار لحظه لحظه ی زندگیم چگونه میتوان حتی لحظه ای از راز و نیازت را با او که ناظر اعمال و رفتارم بوده فراموش کنم .آنزمان که از خدا میخواستی تا در کوره راه های زندگی مرا یاری کند ومشعل فروزان لحظات تاریکم گردد ...
مادرم تلخی روزگار را کشیده ای وآنرا به حلاوت و شیرینی یک تجربه برایم تبدیل کردی.صدای پای تو سکوت تلخ و تنهایی هایم را در هم میشکند ،از قامت افراشته ی توست که سرو ها ی سر به فلک کشیده ایستادگی را به ودیعه گرفته اند ،مادرم ای سرو قامت من ،ای همدم شبهای بیماریم ،ای مونس لحظه های تنهائیم و ای ...
تا من هستم و نفس هست :
((دوستت دارم ))
روز مادر بر تمامی مادران میهن عزیزم ایران مبارک باد